De meeste AI-projecten in het MKB stranden op drie dingen:
- er is te groot begonnen
- er zijn vooraf geen KPI's afgesproken
- de kennis bleef bij een externe partij in plaats van bij het eigen team
Een project dat klein start, een heldere, meetbare doelstelling heeft en zijn kennis achterlaat, mislukt zelden helemaal. Hooguit levert het minder op dan gehoopt, en dat weet je dan binnen weken.
Te groot begonnen komt het meest voor. Een programma van achttien maanden met een routekaart in zeven fases klinkt degelijk, maar je weet pas over anderhalf jaar of het iets waard was. Een project van vier weken op één proces vertelt het je nu. Snijd het plan terug zodat het op één A4 past; wat niet past, bewaar je voor later.
De tweede fout zien we echt overal: geen KPI's vooraf. Zonder een getal dat je van tevoren vastlegt (denk aan de doorlooptijd van een offerte of hoe snel een klant antwoord krijgt) is elke uitkomst achteraf wel ergens goed voor. Dan praat iedereen het project mooi en leert niemand iets. Spreek dus vóór de start af wat beter moet worden, en meet hetzelfde aan het eind.
Het derde punt is op termijn het duurst: kennis die bij de leverancier blijft. Werkt het, maar kun je niets aanpassen zonder de bouwer te bellen, dan heb je een abonnement op afhankelijkheid gekocht. Die club raak je niet meer kwijt. Zorg dat je eigen mensen de aanpak snappen en zelf gaan innoveren. Dat is het verschil tussen een project dat blijft leven en een dat stilvalt zodra de factuur betaald is.